Wax fotoshoot
Candy.

In het verticale beeld krijgt de vorm van het lichaam meer ruimte. De wax loopt mee over de huid en voegt daar een tweede patroon aan toe: grillige lijnen die je niet vooraf volledig kunt bepalen.

Dat maakt het fotograferen interessant. De pose vormt de basis, maar daarna kijk ik naar wat de wax heeft gedaan. Waar ontstaat een lijn, waar verzamelt het materiaal zich en waar vangt het licht net genoeg glans om een detail zichtbaar te maken?

Zo groeit de compositie tijdens de shoot. Niet door ieder onderdeel vast te leggen voordat we beginnen, maar door te reageren op wat er voor de camera ontstaat.

Bij het vierde beeld verschuift de aandacht opnieuw. De verticale uitsnede maakt het mogelijk om langer naar de lijnen van het lichaam en de verdeling van de wax te kijken. Het beeld wordt rustiger, terwijl de details juist sterker naar voren komen.

Voor mij zit daarin de kracht van een waxshoot. Het materiaal hoeft niet alleen spectaculair aanwezig te zijn. Een enkele lijn, een glanzend spoor of een klein contrast met de huid kan fotografisch al genoeg zijn.

De serie blijft daardoor artistieke naaktfotografie als basis houden. Wax verandert het oppervlak en het licht, maar houding, vorm en compositie bepalen uiteindelijk de foto.